Jezus Chrystus 40 dni po zmartwychwstaniu, na Górze Oliwnej obiecał swoim uczniom, że wkrótce ześle Ducha Świętego, a do tego czasu apostołowie mieli zostać w Jerozolimie. Podczas gdy Jezus im błogosławił, został zabrany na obłoku do nieba do Swojego Ojca. Święty Łukasz w Dziejach Apostolskich tak opisał to wydarzenie: „Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy uporczywie wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach. I rzekli: «Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba». Wtedy wrócili do Jerozolimy z góry, zwanej Oliwną, która leży blisko Jerozolimy, w odległości drogi szabatowej.” (Dz 1, 9-12).

Bóg wywyższa w ten sposób Swojego Syna, który w chwale powraca do nieba i wskazuje na zakończenie Jego ziemskiej misji. Kolejnym zadaniem, którego ma się podjąć w niebie, jest przygotowanie dla nas miejsca. „W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce.” (J 14,2).

Pan Jezus zasiada po prawicy Swego Ojca w niebie i ześle nam Pocieszyciela. Dzięki działaniu Ducha Świętego Apostołowie i ich następcy mogą urzeczywistniać misję otrzymaną od Pana Jezusa, aby nieść świadectwo wiary I nadziei.