Dziękujemy Bogu za wolną Polskę. Modlimy się za Nią, aby tej wolności nie utraciła. Codziennie o nią walczymy w głębi naszych sumień i w codziennym trudzie społecznym. Świadomość korzeni z jakich wyrastamy, zobowiązuje nas do dawania świadectwa o wartościach, które są fundamentalne dla jedności narodu. A są to wartości chrześcijańskie, ewangeliczne. Potrzeba solidarności dialogu opartego na prawdzie, aby je każdego dnia czynić zrozumiałymi i bezcennymi. W  chaosie  pojęciowym i wulgaryzacji życia społecznego, trzeba determinacji i odwagi do stawania w obronie fundamentalnych wartości i pojęć, aby nie tylko zachować wolność i suwerenność ojczyzny, ale z każdym dniem czynić ją bardziej piękną i bogatą.  Ojczyzna jest domem wszystkich Polaków. Szukajmy zgody, szanujmy godność każdego człowieka. Uznajmy odmienność poglądów, ale budujmy jedność.
Musimy pięknie się różnić dla wspólnego dobra. Niech jedność umysłów i serc stanie się powszechną odpowiedzią daną Bogu na pytanie jakie wieszcz narodowy stawia w swoim wierszu:

Szli krzycząc: “Polska! Polska!” — wtem jednego razu
Chcąc krzyczeć zapomnieli na ustach wyrazu;
Pewni jednak, że Pan Bóg do synów się przyzna,
Szli dalej krzycząc: “Boże! ojczyzna! ojczyzna”.
Wtem Bóg z Mojżeszowego pokazał się krzaka,
Spojrzał na te krzyczące i zapytał: “Jaka?”
A drugi szedł i wołał w niebo wznosząc dłonie:
“Panie! daj, niech się czują w ludzi milijonie
Jedno z nimi ukochać, jedno uczuć zdolny,
Sam choć mały, lecz z prawdy — zaprzeczyć im wolny”.
Wtem Bóg nad Mojżeszowym pokazał się krzakiem
I rzekł: “Chcesz ty, jak widzę, być dawnym Polakiem”.

Juliusz Słowacki „Szli krzycząc: Polska! Polska!”